Yazı Detayı
26 Mayıs 2015 - Salı 10:26
 
CELLAD'IN YÜREĞİ OLSAYDI
AHMET NAS
 
 

(Geçtiğimiz haftaki yazımızda da sevgili okuyucularımıza bildirdiğimiz gibi: Ruhaber'deki Kültür&Sanat köşe yazılarımı sonlandırarak Ruhaber'den ayrılıp; şimdiki gazetemizde yeni yazılarımla sizlerle olma arzusundayım bundan böyle. Kamuoyuna arz olunur.)
Raviyi kastederek ben bilge kişi diyorum fakat okuyanlar arzu ederlerse "Veli Zat" olarak anlasınlar. Bilge kişi bir gün şöyle bir sohbette bulundu: "Eski zamanlarda bir padişahın gaddar bir celladı varmış. Bir gün idam edilmek üzere bir kadın getirmişler kendisine. Cellat kadını getiren Çavuş'a demiş ki: "Ben şimdiye kadar hiçbir kadını idam etmedim. Bu işi nasıl yaparım" Çavuş başlamış dil dökmeye: "Ey benim yiğit celladım, cesur kahramanım, sen ki öldürme sanatında eşi bulunmaz bir ustasın, bütün suçlular günahkârlar ölümü senin elinden tatmak isterler. Senin kadar iyi öldüren yoktur bu âlemde, Dünya durdukça cellatlık sanatının piri olarak anılacaksın, kıyamete kadar ölüm emri verecek bütün hükümdarlar senin gibi bir cellada sahip olmak isteyecek. Namın dağları taşları tutacak. Böylesine büyük bir cellat can alacağı zaman hiç bu kadındır der mi? Hiç Azrail bu kadındır bu bebektir diye ayırır mı? Sen ki Azrail'in yaverisin" Bu sözler üzerine koltuk kabartan, böbürlenen cellat oracıkta kadını öldürüverir. Celladı cellat yapan övülmektir. Cellad'a bu övgüleri kovulmuş şeytan da fısıldar, fitne çıkarmak isteyen insan da. Celladı işlerini gördürene kadar överler. Sonra cellat pişmanlığıyla kalır.
Zaloğlu bu zulmü görseydi,
Ecel bu çığlığı duysaydı,
Cellâdın yüreği olsaydı;
Zaloğlu savaşa, yiğitliğe ağlardı,
Ecel bakardı kendine ağlardı,
Cellât, yüreği taş olsa, ağlardı.
Resulullah (s.a.v.) Taif'e gittiğinde yine asıl zalimlerce cellatlaştırılmak istenen küçük çocuklar tarafından taş yağmuruna tutuldu. Evlatlığı Zeyd bir sağ yanına bir sol yanına dönüyordu taşlara siper olmak için. Ardından iki yetimin bahçesine sığındılar. Oraya Cebrail (a.s.) geldi. Cebrail şehri çevreleyen iki dağı göstererek; bu dağları zalimlerin üstüne kapatayım mı? Diye sordu Efendimiz'e. Efendimiz bunu kabul etmedi ola ki içlerinden iman sahipleri çıkar düşüncesi ile.
Bu olayın üzerine Efendimiz şöyle buyurdu: "Ölümü istemeyiniz. İyi bir insansanız yaşadıkça iyiliğinizi artırırsınız, eğer kötü yoldaysanız pişmanlık duyup tövbe etme ihtimaliniz vardır"
Resulullah'ın bu buyruğu hem insanın kendi nefsi için geçerlidir hem de başkalarına karşı düşüncesi de bu yönde olmalıdır.
Kumru, başına geleceği duysaydı,
Tabut, içine gireni bilseydi,
Hayvanlarda bir parça akıl olsaydı;
Kumru Selvi'den ayrılır ağlardı,
Tabut omuzda giderken ağlardı
(Yukarıdaki köşe yazısında istifade ettiğimiz şiirler, Mevlana Celaleddin-i Rumi Hazretlerine aittir.)

 
Etiketler:
Yorumlar
Ulusal Gazeteler
Yazarlar
Bizim Gazete
Alıntı Yazarlar
Anketler
Şanlıurfa Büyükşehir ve ilçe belediye başkanları başarılı mı?
Puan Durumu
Takımlar
P
Av
M
B
G
O
Özlü Sözler
İnsanların en hayırlıları, ahmak, aptal diye adlandırılmadıkça kıyamet kopmaz


Hz. Muhammed
Bir Hadis
İslâm, güzel ahlâktır.


YUNUS EMRE GAYBERİ
Nöbetçi Eczane


Nöbetçi eczanlerle ilgili detaylı bilgi için lütfen tıklayın.

Arşiv
Modül 1

Bu modül kullanıcı tarafından yönetilir, ister kod girilir ister iframe ile içerik çekilir. Toplamda kullanıcı 5 modül ekleme hakkına sahiptir, bu modül dahil tüm sağdaki modüller manuel olarak sıralanabilir.

Haber Yazılımı